/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Charmels.jouwweb.nl

pdf_zintuigen

De zintuigen uit je pen getrokken

Workshop Charme – 15-07-2007 – Hugo Vos

 

Lidwoordgedicht:

De bewegende schaduwen.
Het knisperende papier.
Een hart klopt in mijn duim.

 

Gedicht:

De zon werpt schaduwen
door de wind
bewogen.

Bewogen ontbreken
van licht.

Bewegende schaduwen
doen mij
berusten.

Berusting krijgt
langzaam gewicht.

Het heeft iets van rust,
van ruimte, van voelen.
Mijn bestaan voor even
alleen een gedicht.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.